Economics and Law Journal

dergi kapak
50
-2016-
Primary Language
: tr
  • Hande Şahin
The Resistance Strategies of Working Class Within the Limitations of the Labor Movement in Turkey: A Case Study of Textile Workers in Denizli

ABSTRACT

The labor movement has weakened significantly due to the neo-liberal policies in the world. Under the name of labor flexibility, labor has become an informal structure through post-Fordist practices. Part-time and contractual employment has been widespread. On the other hand, all kinds of collective and organized labor movement, including the unionization, has become limited. Labor has remained vulnerable to these developments. Against the weakening of collective and organized labor movement, workers were forced to survive with different resistance strategies.This process has been experienced in a similar manner in Turkey. The main problem of work is which resistance strategies have been developed by workers deprived of collective support in their everyday and working lives? Denizli is one of Turkey’s largest industrial city has been chosen to understand these strategies practically? In-depth interviews have been made with 45 workers, one factory owner, two general manager, two immediate manager, one foreman, two subcontractor owners. The workers in sample are chosen from a large-scale factory, a medium-scale factory and two subcontractors. In this way, the question whether there is a differentiation between the strategies of resistance among workers with different working conditions and employee rights can be analyzed. Inferences have been made about the obstacles to the development of the organized working class movement in Turkey through the responses of workers
Keywords : Resistance strategies, workers, labor movement
Türkiye’deki Sınıf Hareketi Sınırlılığı İçinde, İşçilerin Direniş Stratejiler: Denizli Tekstil İşçilerine Ait Bir Alan Çalışması

ÖZ

İşçi hareketi tüm dünyada neo liberal politikalarla önemli bir gerileme süreci içine girmiştir. Post fordist uygulamalar aracılığıyla emek esneklik adı altında enformel zeminlere çekilmiş. Yarı zamanlı, sözleşmeli istihdam yaygınlaşmıştır. Öte taraftan da sendikalaşma da dâhil olmak üzere her türlü kolektif ve örgütlü direniş sınırlı hale gelmiştir. Emek ise bu gelişmeler karşısında savunmasız kalmıştır. Kolektif ve örgütlü bir işçi hareketinin gerilemesi karşısında işçiler farklı direnme stratejilerine başvurmaktadırlar. Türkiye’de süreci benzer şekilde deneyimlemektedir. Hazırlanmış olan çalışmanın temel problemi, kolektif bir destekten yoksun kalan işçilerin çalışma ve gündelik hayatlarında hangi direniş stratejileri ile hayatta kaldıklarıdır? Pratikte hangi stratejilere başvurduklarını anlamak için Türkiye’nin en büyük sanayi kentlerinden biri olan Denizli ili seçilmiştir. Örneklem kapsamında bir büyük br orta ölçekli üç tane de fason atölyede toplam 45 işçi, 1 fabrika sahibi, 2 genel müdür, 2 tane şef, 1 ustabaşı ve 3 fason sahibi ile derinlemesine mülakatlar yapılmıştır. Farkı çalışma koşulları ve özlük haklarına sahip olan işçiler arasında direniş stratejileri arasında bir farklılaşma olup olmadığı cevap aranan bir sorudur. İşçilerin cevapları aracılığıyla Türkiye’de örgütlü bir sınıf hareketinin gelişmesinin önündeki engellere dair çıkarımlarda bulunulmuştur
Anahtar Kelimeler : ÖZdireniş stratejileri, işçi, sınıf, hareketi

Cite This Article

APA
ŞAHİN, H., & . ( 2016). The Resistance Strategies of Working Class Within the Limitations of the Labor Movement in Turkey: A Case Study of Textile Workers in Denizli. Çalışma ve Toplum, 3(50), 1359-1386. https://doi.org/